Ik zat niet zo goed in mijn vel

Laatst op stories deelde ik dat ik een tijdje niet zo lekker in mijn vel zat.
Ik denk altijd heel positief en ik wil nooit te negatief posten en schrijven, maar aan de andere kant weten jullie geloof ik ook dat eerlijkheid wel een van mijn dingen is die ik heel belangrijk vind en ik gewoon een open boek in alles wil zijn. Ik denk dat iedereen wel een periode in zijn of haar leven krijgt dat je even struggles hebt dus ga ik er gewoon open en eerlijk over schrijven en ook meteen vertellen waarom mijn volgers momenten ineens heel veel lezen en soms ineens maanden niet.

Laat ik beginnen met drie kinderen. Ik vind het geweldig, leuk, en ben volledig thuis bij ze, maar ik vind dit soms ook best zwaar. Sem sliep pas vanaf januari de nachten door wat betekende dat ik er bijna anderhalf jaar lang drie keer per nacht uit moest. Inmiddels slaapt Sem Roos als een Roosje;-) Maar waren mijn nachten daarna ook niet echt zo heel grappig. Ik bleef in het ritme van het wakker worden zitten en dat zit ik nog steeds een beetje.

Ik moest mezelf ’s ochtends echt uit bed sleuren omdat Jayson en Luca dan aangekleed moesten worden en het ook wel verantwoord was ze een gezond ontbijtje te geven voordat ze naar school moesten. Ik voelde me soms soms zo’n slechte moeder omdat ik alles gehaast deed en uiteindelijk vanaf school terug reed en dacht, ik zie ze nu een hele dag niet en zodra ze thuis komen ben ik kapot. Ik kwam dan thuis en Sem sliep nog dus ja werd ik die moeder die ineens van het eerste kind nooit naar een oppas wilde brengen. De moeder die naar school 1 minuut verderop reed terwijl ik Sem maar liet slapen thuis en dus heel even alleen liet. Ik had eerder moordneigingen naar zulke moeders want wat als het huis zou afbranden.. nouja nog meer schuldgevoelens, maar anders was het helemaal geen doen en zijn er inmiddels buren op de hoogte ik soms even een minuutje van huis weg ben.

Slecht eten was ook iets wat niet meehielp. Ik woog op een gegeven moment nog maar 48 kilo omdat ik letterlijk al mijn energie wat ik dan nog over had in de kindjes stak en ook slecht at.
Ik nam de tijd er niet meer voor wat uitdraaide op vreetbuien, Ik wilde alleen nog vette zooi eten van Macdonalds tot nou ja noem maar op. Niet echt gezond en elke nacht om drie uur stipt riep mijn lichaam om voeding, dus stapte ik uit bed om vervolgens een zak chips naar binnen te werken. Ik kom niet zo snel aan dus denk ook maar niet dat ik dan healthy naar een appel greep.



Stress.
Roken, drankjes, moe zijn. negatieve gedachtes, een nagelstudio willen runnen, een blog willen onderhouden, de leukste mama willen zijn, de leukste vrouw willen zijn voor vriendlief, een net mooi huisje willen hebben, al met al gewoon te veel eisen aan mezelf en een tropenjaren periode? Ik geloofde er nooit zo in, maar weet nu dat het toch echt zo is.

In mijn volgende blog lees je wat ik daarvan geleerd heb en hoe ik er nu in sta en wat ik daarvoor gedaan heb om dat te verbeteren.
Ik wil in ieder geval al mijn volgers op instagram die op mijn post van gister hebben gereageerd bedanken. Dat doet me echt goed!

mommysworld

8 Comments

  1. Gevonden, Lieve Linda, beste mama van de wereld en echtgenote, neem tijd voor je gezin en neem je rust en laat je helpen. en nee, voor geen mm een slechte moeder, maar hele logische gevolgen van het is teveel. Wees lief voor je zelf, alles komt goed. ( Ik kan er over meepraten.) Dikke knuffel, Sylvia.

  2. Ohhh zó herkenbaar aks moeder van 3. Ik probeer ook van élke dag een feestje te maken. Maar soms is de batterij gewoon even leeg. En dat mag. Dat heb ik intussen wel geleerd!

  3. Heel erg herkenbaar.. hastig de deur uit en zondra ze op school waren een schuldgevoel. En alles maar heel goed proberen te doen.. ik in tegendeel ben erg aangekomen. Nu laat ik het gewoon om mij afkomen., je doet het het heel erg goed lin, volg je al een tijdje natuurlijk ❤️ En vind het ook heel leuk om te lezen..

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *